En dan is het ‘opeens’ zover, laatste dag op de basisschool en vliegt nummer twee uit naar de middelbare school.
Ik ga terug in de tijd en laat zijn basis school jaren in gedachten de Revu passeren.
Zijn eerste schooldag, hij vond het helemaal niks!
En dit gevoel is nooit verandert.
Hij ging trouw en gedwee naar school en ik zag mijn kind veranderen van een leuk en blij joch naar een stil en terug getrokken jongetje.
Onze emigratie naar Australië deed hem goed. Buiten leven, in de natuur zijn, veel zon, nieuwe dingen ontdekken.
Ook hier vond hij school niet leuk en ondanks dat pikte hij het Engels snel op.
Door onze emigratie kon hij na 1 jaar wel goed Engels maar was zijn basis Nederlands  schrijven niet goed genoeg om terug te gaan in zijn oude klas, hij moest een klas lager.
Als hsp jongen kreeg hij heel veel SHIT te verwerken in heel korte tijd.
Ik zag geen andere optie op dat moment.
Hoe ouder hij werd, hoe groter de emotionele verschillen met klasgenootjes en dit leidde tot een nog ongelukkiger kind op school en ook thuis.
Wat doe je als moeder en vader als je kind niet zijn beste zelf is en kan zijn omdat het school systeem niet bij hem past maar er niks ‘mis’ is met hem?
Vorig jaar, hij zat in groep 7, kreeg ik vijf weken voor de zomervakantie een mega inzicht na mijn yoga les.
Wat nou als ik hem naar een andere school zou krijgen zodat hij 2 jaar in 1 zou kunnen doen?
Deze gedachten had ik al eerder onderzocht en waren toen geen optie voor hem, hij wilde NIET!
Nu, een paar jaar en emotionele groei later, stond hij ervoor open.
Hoe stoer als je je laatste schooljaar van school wilt veranderen met als doel weer bij leeftijdsgenoten in de klas te komen en zo weer aansluiting te kunnen vinden voor de rest van je school carrière?
Binnen 3 weken was het geregeld met oude school en nieuwe school. Een duidelijk gevalletje van het universum werkt mee.
En wat een laatste jaar heeft hij gehad in groep 7/8 op een dalton school.
Andere klas, andere kinderen, ander schoolsysteem.
Aanpassen 8.0!!!
En dat ging niet zonder slag of stoot.
Hij heeft het gedaan!
En ik ben zo ontzettend trots op hem, niet te beschrijven.
En vandaag…..
Vandaag is het zijn laatste dag op de basis school. Neemt hij afscheid van school, top meester en gemaakte vrienden.
En mag hij in september weer een nieuwe start maken. Nieuwe ronde, nieuw kansen, nieuwe school carrière.
Voor mij als moeder loslaten, begeleiden en loslaten, ….
Het hem zelf laten doen, hij kan en mag successen vieren en zijn eigen fouten maken, ervan leren, opkrabbelden en weer doorgaan.
Dat vind ik een mega uitdaging omdat hij en ik een directe lijn hebben met elkaar. Ik voel wat hij voelt en andersom.
Hoe mooi is het dat ik het afgelopen jaar gewerkt heb aan groei bij mezelf en mijn kind daar direct profijt van heeft en net zo hard groeit?
Zo ontzettend TOF!!!
Hoe meer SHIT ik los laat, hoe minder shit hij van mij mee krijgt en zijn eigen ding kan doen, meer zichzelf kan en mag zijn.
Lieve moeders maar zeker ook vaders.
Investeren in Zelf ont-wik-keling is niet egoïstisch.
Tijd nemen voor jezelf is NODIG!
Nodig om tot jezelf te komen, jezelf te leren kennen, je dromen, je wensen, je grenzen, je HELE ZELF.
Investeer in tijd voor jezelf, neem rust wanneer nodig ook al laat je agenda dat eigenlijk niet toe.
Ontdoe je van oude SHIT en neem de tijd om naar binnen te keren.
Aandacht en tijd aan jezelf te besteden.
See ya😘

Pin It on Pinterest